Gönlü Genç Olanlar

Biliyorum;
Benden çok uzaktasın,
Erişemeyeceğim kadar
Uzak bir yerdesin.
Seni düşünmek buruk bir
Heyecan veriyor,
Acı çekiyorum, yüreğim yanıyor
Bilesin.

Bir şeyler oldu bana;
Kurtulamıyorum beni eriten
Düşüncelerimden;
Bakışlarını en hassas yerime çiviledim,
Düşüncelerine, gözlerine hapsettim kendimi.
İçim yanıyor, yüreğim kanıyor inansana.
Nedenini sorma ne olursun!
Ne olduğunu henüz ben de bilemedim.

Neler- neler hissediyorum,
Cesaretim olsa da bir anlatabilsem;
Bir duyurabilsem, bir dinletebilsem
Kalbimin sesini sana.

Bir korku sarmasa
Alev -alev yanan yüreğimi.

Ayaklarım korkmasa,
Çözülmese dizlerimin bağı,

Keşke yırtıp atabilsem üzerime atılı
O çelikten ağı,
Sana koşup gelebilsem.

Bilsen ne zor be güzelim, ne zor!
Çok şey hissedip de
Hissettiklerini yüreğinde gizlemek.

Bilsen ne zor be güzelim, ne zor!
Aşkı-sevdayı şiirlerde dillendirmek.

Bilsen ne zor be güzelim, ne zor!
Ağlarken gülmeyi denemek.

Bilsen ne zor be güzelim, ne zor!
Hiç bitmeyecek hasretine dayanabilmek,

Burun kıvırma yaşlı görüp bedenimi,
Ben bendeyim, gönlüm öylesine genç ki!
Bir bilsen kendimi senden genç hissettiğimi.
Gençlik görüntü değil duygu tazeliğidir bil ki!

Abantlı Atahan Çakır

Aşka Gerek Yok

Bir defa sevdim tam, bir daha mı asla
İçimden söküp attım onu da bir kenara
Baş etmek mümkün olsa bile aşkla
Girmek anlamsız yaşarken mezara.

Ne anlamsız bir şey,göz göze bakmak
Günahı nedir ki çeksin gözler bu cezayı
Yaslanıp göğsün üstüne uyuya kalmak
Söyleyin neden değermiş koca dünyayı.

Mutlaka sona erecek günün birinde
Hep böyle sürüp gidecek değil ya!
Bir onulmaz yara bırakacak kalp üzerinde
Sonra dar gelecek bu koskoca Dünya.

Bu nedenle, aram yok artık sevgiyle aşkla
Gülüp oynamak varken çileye ne gerek
İnsan oğlu öğrenir bazı şeyleri zamanla
Ve der ki ^hata edip sevmişim bilmeyerek”

Abantlı Atahan Çakır

Sen benim “İmkansızımsın” demeseydin de,
“Seninle her imkansıza göğüs gererim” deseydin…
Belki tüm imkansızlıkları yok ederdim seninle…
Söylemedin ki…

Sen benimsin” demeseydin de “Ben sana aidim” deseydin…
Başka yüreklerde olsan da varlığını hissedebilirdim, bana ait olan hep bende kalır diye…
Söylemedin ki…

“Senin için her zorlukla savaşırım” değil de;
“Senden gelen hiçbir şey zorluk değil” deseydin;
İnanırdım yüreğinin sadece benim için çarptığına, cesaretine…
Söylemedin ki…

“Sen olmadan yaşayamam” değil de,
“Sensizlik diye bir şey yok; sen var olmasan da benimlesin” deseydin…
İnanırdım sevginin sonsuzluğuna, aşkın sıcaklığına…
Söylemedin ki…

“Sen benim rüyamsın” değil de
“Gerçekleşen rüyamsın” deseydin;
Uzağında da olsam yaşatırdım bu gerçeği sende, rüya olmaktan çıkarırdım bizi…
Söylemedin ki…

“Sen benim eş ruhumsun” değil de,
“Sen aslında Bensin” deseydin…
Yokluğunda bile devam ettirirdim sen olmayı, kendimi unutmak olsa da sonu…
Söylemedin ki…

“Seni Seviyorum” değil de,
“Seni hep seveceğim” deseydin,
Yalan da olsa sevgin, hiç dönmeyecek olsan da inanırdım bana bir gün döneceğine…
Beklerdim ömrümün sonuna kadar gelmeyişlerini…
Söylemedin ki…

“Seni çok özlüyorum” değil de “Seni özlemek bile güzel” deseydin;
Ayrı da olsak inanırdım beni her dem yüreğinde yaşattığına, ne kadar uzak olsak da hep yüreğinde yaşayacağıma…
Söylemedin ki…

“Sen benim için çok özelsin” demeseydin de;
“Özel olan her şey sende saklı” deseydin;
Kendimi şimdi böyle basit hissetmezdim, söylediğin hakaretlerin altında bu denli ezilmezdim…
Söylemedin ki…

“Bir gün bitecek” demeseydin de
“Aslında seni hiç sevmemişim.” deseydin ;
En azından delikanlı biri yaşatırdım yüreğimde…
Seni bana kendini tanıttığın gibi değil de, benim tanımak istediğim,
O cesur, o gerçekçi, o mücadeleci, o sıcak, o delim kalsaydın benliğimde…
yüreginden öperdim be yüregindennnnnnnnnnnnn

Ama yapamadın ki…
Yapmadın ki…

aGLaMaK iCiN GöZDeN YaSMi aKMaLi?.. Ağlamak için gözden yaş mı akmalı? Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı? Sevmek için güzele mi bakmalı? Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı? Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır? Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı? Hırsızlık; para, malmı çalmaktır? Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı? Solması için gülü dalından mı koparmalı? Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı? Öldürmek için silah, hançer mı olmalı? Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?    victor hugo

Bakma bana öyLe, Sessiz de durma, ÖzLemiyorum artık seni! Bir $eyLer söyLe, AkıLLara zarar suskun cümLeLerinLe boqma beni. DudakLarının aLtında biriktirdiqin sözLeri çıkar, Sevmedigini haykır yüzüme, YokLuguna dayanırım eLbet, Yeter ki çık yüregimin kafesinden. DamLaLarım yoruLdu akmaktan, Bir dü$-tük kırıLdık anLa i$te. Sana uzak oLdugum kadar yakınımda, Çıkaramıyorum sen-Li dü$ünceLeri beynimden, İntihara neden oLacak sen dü$ünceLeri, GüLerken agLamak nasıL? Veya agLarken deLirmek, Benimkisi de böyLe bir $ey i$te. Hissetmi$tim gidecegini, AyrıLık kokuyordu nefesin, GözLerin emanet bakıyordu, Hiçbir qidi$ acısız deqiLdir, Giderken ya$anmı$ acıLarı bana bırak, Yoksa bunun adı gitmek olmaz. $arkımızın sözLerini aL, meLodisi bende kaLsın, DiLimde gözLerinin nakaratı oLur eLbet, Sana git deyi$im '$akacıktandı'.. İstemeden kırmak gibi bir $ey, Ama yine de sen git. Yeni yeni toparLamaya ba$Ladım kendimi, Biraz güLerim, ardından agLarım, Bakma bana öyle, Sessiz de durma, BöyLe biriyim i$te, Evet özLemiyorum seni, ALı$ırım yokLuguna da, YaLnızLıktan da korkmam, Yeter ki çık yüregimden ve çıkar intiharLarı dü$ünceLerimden !!!   Alinti

 
 
                               

BİR AŞK DÜŞÜNDÜM
                          
Bir aşk düşündüm,
Hatıralarına ağlamadığım
Yaşanmamış bitmemiş aşklarda 
 Olurmu acaba böyle şeyler?
 Nefsimi kalbimi kilitlemişim,
 Çelikten bir kasaya ki
  Kurtulmayı dilese de,nafile iş eyler.
  Bana veremediği heyecanları,
 Bazen arasam bile
Vereceği hüzünleri düşünüp 
  Dilim durmaz şükür söyler...

   
izmirli ali...


AHH  UYKU
                       
  Birazda uyku gelsin gözüme
  Yorgun gözlerim istirahatına baksın
  Bir çare bul ey hekim,ne olur bir deva
   Unutsun şu dünyayı uykuya dalsın
   
   Zaman hazinesinin,uyku yarısı
   Uyur gider saatlerce günü bazısı
   Gözlerim gönül açar uykuyu bulası
       Unutsun şu dünyayı,uyuya kalsın...

   

    izmirli ali...


LÜZUM KALMADI
      
Dudaklarım ismini çağırıyordu
Duyupta gelen olmadı
Kulakların tıkanmış sesime
İsmini çağırmaya lüzum kalmadı

Gözlerim seni arar dururdu
Aradılar,gören hiç olmadı
Yalanmış yüzünde ki aşk ifadesi
Görmeme de lüzum kalmadı
 
 Ellerim sana doğru uzandı
 Boşlukta kaldılar,tutan olmadı
 Neler ummuş neler bulmuştum ki
 Elimi tutmana da lüzum kalmadı
 
 Ayaklarım sana geliyorlardı
 Adresin değişmiş,bilen olmadı
 Taşınmana gerek yoktu sevgilim
    Seni zaten seven kalmadı...

  
 izmirli ali...
TAÇ MAHAL
             
Gülümse,çirkinliklerin arasından
Suların akması gibi doğal
 Kayaların çatlaması gibi anlamlı
 Rüzgarın üfürmesi gibi ferah olsun
  
  Doğmayı öğret,şu karanlıklara
   Hoşgörü kadar güzel
   Gezegenler kadar hesaplı
   Binlerce güneşten parlak olsun
 
   Acımayı öğret taş kalplilere
  Kuru bir dalın kırılması kadar hazin
  Yavrusu yuvadan düşen kuş kadar hüzünlü
     Kurumuş pınarlarda bekleşen hayvanlar kadar acıklı olsun
          
    İnsanlığı öğret şu hayvanlık dönemine
     Yeni doğmuş bir bebek kadar temiz
     Melekleri kıskandıracak kadar dürüst
     Öksüzü,yetimi sevindirecek kadar asaletli olsun
     
     Sevgini ver şu bencillik dünyasına
      Bülbülün ötüşü gibi güzel
       Yanardağ püskürmesi kadar sıcak
    Buğday başağının çatlaması kadar azametli olsun 


 
  Ve seni sevmeyi öğret şu avare gönlüme
 Adem ile Havva gibi ilk
  Yaratan Allah kadar sonsuz
   Ve de Taç Mahal gibi bir anıtı olsun...

  
 izmirli ali...


    
  İZMİRLİ ALİ...
 
 
       

           





 
 
 
 

DENİZDEN GELENİ DENİZE BIRAKMAK… 

SONUNDA ONUN GİBİ SONSUZCA SUSMAK  ZORUNDA KALARAK

 Denize ait birinin yalnızca doldurulamaz boşluklarla mı doludur içi?

Hep mavi midir baktığında söylediği gözlerinin

Ve maviler gitgide koyulaşıp hep böyle derinleşir mi?

Oysa fırtınası olmaz mıydı denizlerin?

Ulaşmaya  çalıştığın bir adaya varamadığındaki gibi,

bazen o fırtına yerleşmez mi gelip içine denizcinin?

Fırtınaları ve dalgaların kayalara çarpışı gibi

Hiç mi kabarmaz yüreği?

Hiç mi bilmez söylemeyi derinlerinden gelenleri ya da artık gelmeyenleri…

Onca sessizlikten yalnızlık ve çıldırtıcı bir suskunluk mudur tek öğrenebildiği?

Ve bir denizciye seslenmek,

Denize seslenmek gibi midir?

Sadece kendi yankısını mı duyar seslendiğinde insan,

Dağılır ve anlamını yitirir mi tüm duygu ifadeleri?

Hiç bir karşılık gelmez mi?

Ama ben denizler konuşur diye bilirdim.

Galiba denizlerle konuşabilen biri, hiç tanımaz kendine gelen başka bir sesi.

Hani bir denizci özlerdi sevgiliyi, özlemin en tutkulusuydu onun ki

Ve hani yetişemezseleri için sonsuzca endişelenirdi?

 Sanırdım ki bir denizci,

Bilir mücadeleyi ve onca çabadan sonra varabildiği kıyılırın değerini…

Unutmuşum ben,

 Kıyılar  uğranılandır yalnızca kısa bir süre için…

Anladım ki; çok sevdiğim gözlerin, hep uzaklara baktığı için maviydi...

Ama uzaklara bakan biri özlemeyi de veda etmeyi de bilmeli.

Sonsuzca susmak zorunda bırakmak, geride kalan sonsuzca ayna kırığı demek...Ve ister inan ister inanma, her kırdığın ayna UĞURSUZLUKTUR, sakın unutma...

Görmezden geldiğin gözyaşlarımın her biri BİR AYNAKIRIĞI şimdi SENİN İÇİN.

...

Anladım ki mutsuzluğum sen hep uzaklara baktığın içinmiş

Keşke kısa bir an gelseydin, kal deseydin ya da veda etseydin, ama birşey söyleseydin...

Hep aklında tut sevgilim, karada yaşayanlar için suskunluk kabul etmektir

Ve gelmemek VEDA demektir.

Ben hiç sevmem vedaları hele yüz yüze olmayanları ama sen buna bile yetişemedin

 HOŞÇAKAL sevgilim HOŞÇAKAL.

Müge Özgöksal

Bir sevgili buldum yıllardan sonra
Gözleri saçları sana benziyor
Dilinde şarkılar öyle güzel ki;
Her adım atışı sana benziyor.

Kalbimi adadım ben artık ona,
Bütün şarkılar armağan ona.
Bir gece yarısı geldi yanıma,
Kalbimi yakışı sana benziyor...

Alıntı

BIR YEMIN ETIM SENI OMRUMCE GOMUYORUM Bir yeminim etim seni omrumce gomuyorum Artik seni siliyorum yuregimden bedenimden ruhumdan benligimden adini anmakmi hi yuzunu gormek hi sana ozlem duymakmi hasretini bir obur boyu cekmemi Gelecek diye yollarini gozlemekmi Sen var ya sen sen hic bir seye degmeyen zalim biriymisin sevdaymis askmis senin gozlerinde bir umaymis yuregin tasmis adin gibi her seyin de yalanmis sen megerse en buyuk yalanlardan bile yalanmisin Gozlerimde buyutugum yuregimle susledigim hayalini hep kurdugum bir ruyaymisin Belkide kabus demeli adina Bir yemin etim seni omrumce gomuyorum siliyorum ellerimden dokunusunu yuregimden bedenimden kokunu sen diye biri yok senin adin bile yokmus kirdigin kalbimi yiktigin dunyami dagitigin parcalara ayirdigin benligimin hesabini vereceksin gitmek kolay kalmak zordur sen gidisinle deyil varliginla yiktin beni adini kahbe koydum seresiz dedim yuregimle oynayan adina en buyuk zalim dedim seni sildim bu gece tum anilarimdan hatiralarimdan ruyalarimdan parcalara ayirdim tum bedenini sonra dusundum kimdiye bu varlik megerse sen hic kimseymisin benim icin Bir yabanci bir hayin bir zalim ve gadarmisin yuregin yokmus kalbin tastan bir esermis sadece gozlerin sozlerin tum varligin en buyuk yalanmis simdi sana agladigim icin kendimden utaniyorum senin icin gecen o gecelere yaniyorum uykuya haram kalisima uzuluyorum sonra en masum ve en kutsal saydigim o yalanci sevdanin atesinde tek basima yandigima yaniyorum Artik senin bir adin bile yok yuregimde yerinde acimiyor kalbin sensiz tum gecelere lanet ediyorum seni gordugum o geceye kufurler savuruyorum senli tum heceleri siliyorum alfebeden yagmurlari sevmiyorum artik ruzgarlardan nefret ediyorum yildizara bakmiyorum cunku umrumda bile deyil artik Denizlerin en derinine gomuyorum hatiralarini dalgalari bile dinlemiyorum saclarinin kokusunu duymuyorum ya ellerin onlari bile kirli dusunuyorum acimasiz kalpsiz zalm hayin biri adini boyle koyuyorum ebedi hakimi helal etmiyorum sana sadece sunu soyluyorum sen hic bir seye degmezmisin ne sevdaya nede kirlenmis anilara seni bir omur gomuyorum en acimasiz cehenmeme atesine yoluyorum simdi icim rahat yuregim durgun artik sen diye birini bile tanimiyorum Bu acimasiz gecenin tarihini bir omur atiyorum senli gecen her seye lanetler yagdiriyorum ve seninle birlikte tum gecmisimide utuyorum Bu son satirlarimi bu gece son kez senin adina lanetler yadirarak karaliyorum ve .. Bir yemin etim seni omrumce gomuyorum... 18 .07.07 LaLe

Buğulu gözlerde kalıp bekledim,
Kendime meşgale bulup bekledim
Sen yokken hayale dalıp bekledim
Yüreğimi senle eşit tutmuşum.

Bak; hasretim şimdi sende dinlendi
Filizlendi başak verdi şenlendi
Ham değil sevdamız, şimdi demlendi
Yürekten gönlüne köprü atmışım.

Seher yeli olup; sana eserim
Gelmez mi selamım, gelmez mi sesim?
Sen ilham kaynağım, sensin nefesim
Adın çare ilaç edip yutmuşum.

Seninle huzurlu güne merhaba
Işık veren nurlu yöne merhaba
Sesindeki tatlı ana merhaba
Senleyken çileyi hep unutmuşum.

Rüyalar senlidir, şafaklar senli
Günü müjdeleyen ufuklar senli
Hazanlar dündedir umutlar senli
Kederi, hüzünü yardan atmışım.

                                     Kadir Durak

Şiire Durdu Gönlüm

Kendi halindeydi önce, seni görünce coştu
Kanatları sevda yüklü kuşlar uçurdu gönlüm
O pervaneydi sen ateş her daim sana koştu
Belki beni sever diye hayâller kurdu gönlüm

Sen o kadar zalimsin ki bilmedin gönül hatır
Sanki `sev`dememişim de demişim`hançer batır`
Eline kalem verseler yazamazdı bir satır
Gel gör ki sevdandan sonra şiire durdu gönlüm..

Mustafa Çetiner