UZAKTIK BİRBİRİMİZE.... Çok yakın ama aynı zamanda çok uzaktık birbirimize. Hani elimi uzattığım zaman saçlarına dokunabileceğim kadar yakın aynı zamanda da haykırsam sevgimi duyaramayacağım kadar uzak.
Zaman geçip giderken ben seni uzaktan izliyordum tıpkı erişeyemeyeceğim bir mücevhere bakar ve onu özler gibi! Biliyordum sana dokunmak hissetmek imkansızdı ama ölüm döşeğindeki bir hastanın ümitsiz bekleyişi gibi bekliyordum işte son bir ümitle. Ama dün o ümitte yok oldu artık son yaprakda düştü dalından! Artık hazan vakti. Bana yarınsız günler,yapraksız dallar bıraktın! | 
